Belki duymuşsunuzdur; dünyanın en çirkin sesi eşek sesi imiş. Dünyanın en güzel gözü ise eşek gözü imiş. Bu tespitler, aslında hayatta çoğunlukla gözden kaçırdığımız, önemli bir gerçeği ortaya koyuyor; hayata sadece tek bir açıdan değil, farklı açılardan da bakabilmek gerekir. Hiçbir insan, bazı film karakterleri gibi tam kötü, ya da tam iyi değildir.

İnsanları değerlendirirken ölçü olarak hep olumsuz yönlerini göz önüne alırsak, iyi yönlerini göremeyiz. Bazı konuşma ortamlarında, içinizden birine kötülüğü dokunan bir insandan bahsedince, o ortamdaki herkes, onunla ilgili kötü bir anısını, kötü bir yönünü söyler. Öyle bir dedikodu ortamı oluşur ki, bahsettiğiniz kişi sanki bir canavar haline dönüşür anlatılan özelliklere göre… Oysa aynı insanın ilerde, başka bir gün olumlu bir yönünden bahsettiğinizde, herkeste olumlu bir anı, olumlu bir özelliği akla gelip ondan bahseder; bu defa da adeta bir melek sanırsınız bahsettiğiniz kişiyi. Bunları anlatırken gelmek istediğim nokta, her insanın iyi ve kötü yönlerinin de olabileceği; bunların her iki tarafını da görüp, karşımızdaki insanı olduğu gibi kabul edebilmek gerektiğidir-.Zaten insan hiç kötülük yapmasa, insan değil; melek olurdu herhalde- . Bunu yapabilmek için, olumlu yönlerini görmeye çalışmak; olumlu bakış açısıyla bakabilmek gerekir insanlara. “Gülü seven, dikenine katlanır.” atasözünde olduğu gibi… Mevlana’nın; “Kusursuz dost arayan, dostsuz kalır.” sözünde olduğu gibi…

Kendimizle bir iç muhasebesi yaptığımızda, çok iyi yönlerimiz, iyi davranışlarımız, alışkanlıklarımız olduğu gibi; aslında ne kadar da eleştirdiğimiz, beğenmediğimiz yönlerimizi fark ediyoruz kendimizde, değil mi? Artılarımız da var eksilerimiz de, ama eksilerimizi azaltmaya, artılarımızı çoğaltmaya çalışmak için de kararlı olmalıyız.

Hayata bakış açımız, bizim hayatta mutlu ve mutsuz oluşumuzu da yönlendirir. Bardağın dolu tarafını görebilmek, mutlu olmayı; boş tarafını görmek ise mutsuzluğumuzu ve karamsarlığımızı netice verir. Bir tabloda gördüğüm ve çok beğendiğim bir sözde şöyle yazıyordu: “Güzel gören güzel düşünür, güzel düşünen hayatından lezzet alır.” Yanılmıyorsam, Peygamber Efendimiz(S.A.V), sahabeleriyle bir yoldan geçerken, önlerinde bir köpek leşi görürler. Sahabelerden biri, ne kadar kötü bir görüntü olduğuna dair bir söz söyler. Efendimiz(S.A.V) ise; “Ne güzel dişleri var, inci gibi…” der. Çirkinliğin ortasında güzeli görebilmek Örnekleri çoğaltabiliriz, hatta şimdi birçoğunuzun aklına benzer örnekler de gelmiştir. … Kıymetli okurlar; hayata bakış açımız da böyle olmalıdır bence. İyiyi görmeye odaklanabilmeliyiz.

Aynaya bakınca, burnumuzda çıkan bir sivilceye odaklanıp üzülürken; yüzümüzün güzelliğini görememek ne kadar yanlış bir bakıştır değil mi?

Yeni yazılarda görüşmek ümidiyle; sevgiyle kalın…

NOT: Tüm okurlarımızın Kurban Bayramını kutluyorum. Yeni yılda, bir önceki yıldan daha çok iyilikler yapabilmenizi ve daha mutlu olmanızı diliyorum.